விண்வெளியில் முதல் மனிதன்

யூரி காகரின்

இன்று ஏப்ரல் 12, 2011. சரியாக ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரஷ்யாவை சேர்ந்த யூரி காகரின் என்பவர் விண்கலத்தில் ஏறி அதிவேகத்தில் பயணம் செய்து புவிஈர்ப்பு சக்தியில் இருந்து விடுபட்டு நம் பூமிப்பந்தை ஒரு முறை வலம் வந்து பத்திரமாக தரை இறங்கினார். அந்த நாள் மனித குலத்தின் சாதனைகளில் ஒரு முக்கியாமான மைல் கல் என்று கூறலாம்.  அதை தொடர்ந்து ஒரு மாதத்திற்கும் குறைவில் அமெரிக்க விண்வெளி வீரர் அலன் ஷெபர்ட் விண்வெளியில் பறந்தார். அதன் பின்னர் 1969 -ல் அமெரிக்க விண்வெளி வீரர்  நீல் ஆர்ம்ஸ்ட்ராங் நிலவில் காலடி பதித்த முதல் மனிதன் என பெயர் பெற்றார்.

இப்படி விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் மனித குலம் பல மகத்தான சாதனைகளை புரிந்துகொண்டிருகிறது. சாதாரண மனிதன் மட்டும் அல்லாமல் பல அறிவில் சிறந்த விஞ்ஞானிகள் கூட விடை கூற முடியாத பல புதிர்களை கொண்டது விண்வெளி. ஆம், மனிதன் விடை காண முடியாத பல விஷயங்களில் விண்வெளி கண்டிப்பாக மிக முக்கியமானது. அதில் முக்கியமானது விரிவடைந்து கொண்டே நம்ம விட்டு விலகி செல்லும் கேலக்சி எனப்படும் பல நட்சத்திர மண்டலங்கள் (இதை பற்றி எப்போதாவது தனியாக ஒரு பதிவு எழுதும் எண்ணம் உள்ளது).  இது போல பல புதிர்கள் கொண்ட விண்வெளியை பற்றி மனிதனின் தேடல் சலிக்காமல் தொடர்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. இந்த தேடல் தேவையா இது உண்மையிலே மனித குலத்திற்கு உபயோகமானதா என்று ஒரு சாரர் கேள்வி எழுப்பினாலும், மனிதனின் தேடல் தான் நம் சமுதாயம் இன்று இந்த நிலையில் இருப்பதற்கு முக்கிய காரணம் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. எனவே இந்த தேடல் தொடரட்டும் என்று இதற்காக உழைத்தவர்களுக்கு வாழ்த்துகளையும் நன்றியையும் தெரிவிப்போம்.

வீட்டில் அடிக்கடி தேடும் பத்து பொருட்கள்

அடச்சே, எதுவும் வெச்சது வெச்ச எடத்துல இருக்காது, எங்கே போச்சு என்று...வீட்டிலேயே அடிக்கடி தொலைத்துவிட்டு தேடும் பத்து பொருட்கள் இங்கே....

1) பேனா

2) டிவி ரிமோட்

3) சீப்பு

4) கார்ட்லெஸ் போன்

5) செல்போன் மற்றும் சார்ஜர்

6) பைக் அல்லது கார் சாவி

7) சாக்ஸ் 

8) டார்ச் லைட்

9) பாட்டரி

10) குடை

இந்த லிஸ்ட்லே ஏதாவது மிஸ் ஆகி இருந்தா நீங்க சொல்லுங்க.....

குழந்தைகளும் நேர்மையும்

நேர்மை என்பது ஒரு நல்லொழுக்கம், அதை நாம் குழந்தைகளுக்கு கற்று தர முடியும். சரி, ஏன் நாம் நேர்மையை குழந்தைகளுக்கு கற்று கொடுக்கவேண்டும். இதற்கு பதில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே திருவள்ளுவர் கூறியிருக்கிறார்.

தக்கார் தகவிலர் என்ப தவரவர்
எச்சத்தாற் காணப் படும்

இதன் பொருள், ஒருவர் நேர்மையானவரா அல்லது நெறி தவறி, நீதி தவறி நடந்தவரா என்பது அவரது மக்களை (குழந்தைகளை) கொண்டு அறிந்துகொள்ளலாம். இங்கு எச்சம் என்பதற்கு இரண்டு பொருள் உண்டு. ஓன்று மக்கள் அதாவது குழந்தைகள் மற்றொன்று அவருக்கு பின் எஞ்சி நிற்கும் புகழ் சொல்லோ அல்லது பழி சொல்லோ என்று பொருள் கொள்ளலாம். நண்பர் ஒருவருடன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் பேசிகொண்டிருந்த போது, அவர் தனக்கு சிறுவயதில் யாரும் நேர்மையாக இருக்கவேண்டும் என்று கற்று கொடுத்ததில்லை என்று வருத்ததுடன் கூறினார். அதை கேட்ட பின்னர் சிந்தித்து பார்த்ததில் உண்மைதான், ஏட்டு படிப்பாக நேர்மையாக இருக்கவேண்டும் என்று படித்ததை தவிர, நடைமுறை வாழ்க்கையில் யாரும் நமக்கு எப்படி நேர்மையாக இருக்கவேண்டும் என்று கற்று கொடுத்ததில்லையே என்று தோன்றியது. குழந்தைகள் வளரும் பருவத்திலே படிப்பு, விளையாட்டு, இசை, நடனம் என பலவற்றை கற்று கொடுக்கும் அதே நேரத்தில், நேர்மையான நடத்தையை கற்று கொடுக்கவேண்டியது மிகவும் அவசியம் என்று கருதுகிறேன். இளம் கன்று பயமறியாது என்ற பழமொழிக்கேற்ப இளம் வயதில் எதையும் சிந்திக்காமல் செய்யும் தைரியம் இருக்கும். அது மட்டும் இன்றி, நன்மை எது தீமை எது என்று பகுத்தறிவதும், இளம் வயதில் சற்று கடினம் தான். வயதும் வாழ்கை அனுபவமும் சேர்ந்தே ஒருவற்கு நன்மை தீமையை இனம் கண்டுகொள்ள உதவுகிறது. 

முதலில் நேர்மை என்றால் என்ன என்று பார்க்கலாம். இதற்கு விளக்கம் ஒரு சில வார்த்தைகளில் கூறுவது கடினம். நேர்மை என்பது உண்மையாக, நடுவுநிலைமையுடன்,  வாக்கு தவறாமல், ஏமாற்றாமல், பொய் சொல்லாமல் இருப்பதே ஆகும். இப்படி நேர்மையாக இருப்பது குழந்தைகளுக்கு மட்டுமல்லாமல் பெரியவர்களுக்கே சிரமம் தான். அதற்கு முக்கிய காரணம் நேர்மையாக இருப்பதால் உடனடி நன்மை எதுவும் கிடைப்பதில்லை. அதே நேரத்தில் நேர்மை இல்லாமல் இருப்பதற்கு முக்கிய காரணம் அதனால் கிடைக்கும் உடனடி நன்மை தான். (இங்கு ஒரு இடைச்செருகல், அப்படி கிடைக்கும் நன்மை  உண்மையிலேயே நன்மையா என்பதை காலம் தான் சொல்லும்). உதாரணதிற்கு இரண்டு குழந்தைகள் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் போது, மேஜையில் இருக்கும் தண்ணீர் குவளையை கிழே தட்டி விட்டு தண்ணீர் முழுவதும் கொட்டிவிட்டது என்று வைத்துகொள்வோம்,  நீங்கள் யார் இதை செய்தது என்று கேட்டால், பொதுவாக அந்த இரண்டு குழந்தைகளும் நான் செய்யவில்லை என்று தான் கூறுவார்கள். இதற்கு முக்கிய காரணம் அவர்களின் அடிமனதில் ஒளிந்திருக்கும் ஒருவித தற்காப்பு முயற்சியே ஆகும். நான் தான் கிழே கொட்டினேன் என்று கூறும் உண்மையினால் கிடைக்க போகும் தண்டனை பற்றி பயத்தினால் அவர்கள் பொய் சொல்லும் கட்டாயத்திற்கு தள்ள படுகின்றனர். நேர்மையின்மை என்பதில் ஒரு பகுதி தான் பொய் சொல்வது என்றாலும், இந்த பதிவில் எளிமையை கருதி நாம் நேர்மையின்மை மற்றும் பொய் சொல்வதை ஒரே பொருளில் எடுத்துகொள்ளலாம். 

சாதாரணமாக பொய் சொல்லும் பழக்கம் எல்லா குழந்தைகளிடமும் இருக்கவே செய்கிறது. இது முதலில் ஒரு பெரிய பிரச்சனை இல்லை என்று தோன்றினாலும், அது தவறு என்று அவர்களுக்கு புரியவைக்காமல் விட்டுவிட்டால் பின்னால் அது அவர்கள் வாழ்வில் பிரச்சனையாகலாம். முதலில் குழந்தைகள் ஏன் பொய் சொல்கிறார்கள் என்று கண்டுபிடித்து அந்த அடிப்படை பயத்தை ஒழிக்க வேண்டும். இதை சொல்வது போல் செயல்படுத்துவது அவ்வளவு எளிதல்ல. நாம் எவ்வளவு தான் எடுத்து சொன்னாலும், அவர்கள் அந்தந்த செயலுக்கேற்ப,  சூழ்நிலைகேற்ப அதனால் கிடைக்கபோகும் தண்டனைகேற்ப பொய் சொல்லலாமா வேண்டாமா என்று முடிவு செய்கின்றனர். தண்டனை பயம் மட்டுமே பொய் சொல்ல காரணம் கிடையாது, சில பதின்ம வயது குழந்தைகள் தங்கள் நட்பு வட்டாரத்தில் தங்களை அனைவரும் உயர்வாக நினைக்க பல பொய்களை கூறுகின்றனர். 

சரி எப்படி நேர்மையை கற்று கொடுப்பது என்பது மில்லியன் டாலர் கேள்வி. இதற்கு விடை கூறுவது அவ்வளவு சுலபமானது இல்லை என்றாலும், எனக்கு தோன்றிய மற்றும் தெரிந்த சில வழிகளை கூறுகிறேன். முதலில் கற்றுகொடுக்கும் நாம் நேர்மையாக இருக்கவேண்டும். பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கு நேர்மையாக இருப்பதில் முன் உதாரணமாக இருக்க வேண்டும். குழந்தைகளுக்கு நேர்மையை சில வாரங்களிலோ அல்லது சில மாதங்களிலோ கற்று கொடுக்க முடியாது. அது அவர்கள் வாழ்வோடு இணைந்து இருக்க வேண்டும். அவர்கள் நேர்மையை அல்லது நேர்மையின்மையை முதலில் வீட்டில் இருந்து தான் கற்று கொள்கின்றனர். முக்கியமாக பெற்றோர்கள், உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் இதற்கு முக்கிய தூண்டுகோலாக இருகின்றனர். குழந்தைகள் எங்கே இதை எல்லாம் கவனிக்க போகிறார்கள் என்று நினைத்துகொண்டு பெற்றோர் செய்யும் பல செயல்களை மிக விரைவில் குழந்தைகள் கிரகித்து கொள்கிறார்கள். அந்த ஆளு வந்தா நான் வீட்டுல இல்லைன்னு சொல்லிடும்மா என்று அப்பா அம்மாவிடம் கூறுவதை கேட்கும் குழந்தைகள், அதே உத்தியை வேறு ஒரு சூழ்நிலையில் உபயோகிக்க தயங்குவதில்லை.

குழந்தைகள் நேர்மையாக இருக்க பெற்றோர் முக்கிய காரணமாக இருக்கும் அதே நேரத்தில், நேர்மையில்லாமல் இருபதற்கு பெற்றோர் மட்டுமே காரணமாக இருக்க முடியாது. பள்ளி மற்றும் வீட்டின் அருகாமையில் கிடைக்கும் நட்பு முதலியவை நேர்மையை அல்லது நேர்மையின்மையை அவர்களுக்கு கற்று கொடுக்கும். அப்படி நேர்மையின்மையை அவர்கள் காணும் நேரத்தில் அடிக்கு அடி, உதைக்கு உதை என்னும் பாணியில் நேர்மையில்லாமல் நடக்க கூடும். அதனால் நேர்மையின்மையை அவர்கள் எப்படி கையாள வேண்டும் என்பதையும் சொல்லிகொடுத்தல் அவசியமாகிறது. எதிராளி நேர்மை இல்லாமல் நடந்தால் பதிலுக்கு நாமும் நேர்மை இல்லாமல் நடக்க கூடாது என்பதை கூறவேண்டும். பொதுவாக எந்த ஒரு நல்ல விஷயத்தை எடுத்துகொண்டாலும் உடனடியாக நன்மை கிடைப்பது கடினம், நேர்மையும் அதற்கு விதிவிலக்கு இல்லை. அதனால் நேர்மையாக இருப்பதால் கிடைக்ககூடிய நன்மைகளை குழந்தைகளுக்கு எடுத்து கூறுதல் அவசியம். நேர்மையாக இருப்பதால் காலபோக்கில்  கிடைக்கும் மிகபெரிய நன்மை மற்றவர்கள் நம் மீது வைக்கும் நம்பிக்கை. அதற்கு அடுத்து, நாம் உண்மை என்று நம்புவதை ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் பேசுவதால் மனதை மகிழ்ச்சியுடன் வைத்துகொள்ளலாம்.  மேலும் தெளிவான மனதும், எதை பற்றியும் தயங்காமல் பேசக்கூடிய தைரியமும் கிடைக்கும். நேர்மையாக இருந்தால்  வீட்டில் மற்றும் சமூகத்தில் அனைவராலும் மதிக்கபடுவாய் என்றும், நேர்மையாக இருப்பதால் கிடைக்கும் நன்மைகளை நீதிகதைகள் மூலமாகவோ, அவர்களிடம் சொல்ல முடிந்த நிஜ வாழ்கை சம்பவத்தையோ உதாரணமாக கூறலாம். என்ன சொல்லலாம் என்பது குழந்தைகளின் வயது மற்றும் அவர்களின் அறிவுத்திறன் போன்றவற்றை கொண்டு மாறுபடும். 

நான் ஆரம்பத்தில் கூறியது போல நேர்மை பற்றி விவரிப்பது கடினம். அது ஒரு நெடுந்தூர பயணம், பல நேரங்களில் பாதை கரடு முரடாக இருக்கும். ஆனால் சிறிது காலம் பழகிவிட்டால் நேர்மையாக இருப்பதை தவிர வேறு எதையுமே நினைக்க தோன்றாது. நேர்மையை கடைபிடித்தால் ஒட்டுமொத்த வாழ்கை தரம் மேன்மை அடையும். இப்படி நிறைய கூறிக்கொண்டே போகலாம். நேர்மையை பற்றி இவ்வளவு பிரச்சாரம் செய்வதால் நான் பெரிய உத்தமன் என்று காட்டிகொள்ள முயற்சிக்கவில்லை. முடிந்தவரை நேர்மையாக இருக்க முயற்சிக்கிறேன், அதை அடுத்த சந்ததியினருக்கு கொண்டு செல்ல விரும்புகிறேன். நேர்மையை பற்றி  என்னால் முடிந்தவரை ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டும் இங்கு பகிர்ந்திருக்கிறேன். ஏதேனும் பிழையோ, மாற்று கருத்தோ இருந்தால் கூறுங்கள்.

Guzaarish - என் பார்வையில்

குசாரிஷ் - சமீபத்தில் நான் பார்த்த அருமையான ஹிந்தி திரைப்படம். முதலில் ஆரம்பிக்கும் முன் இது ஒரு திரை விமர்சனம் இல்லை என்பதை தெளிவுபடுத்திவிடுகிறேன். ஏனென்றால் ஒரு படத்தை பார்த்து விமர்சனம் செய்யும் அளவிற்கு எனக்கு விஷயம் தெரியாது என்பது தான் உண்மை. இந்த படத்தை பார்த்து முடித்தவுடன் ஏனோ என்னை சற்று பாதித்ததால், படத்தில் எனக்கு பிடித்தது மற்றும் புரிந்தது பற்றி உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.

தூம் 2, ஜோதா அக்பர் ஆகிய இரு படங்களை அடுத்து மூன்றவதாக ஹ்ரிதிக் ரோஷன் - ஐஸ்வர்யா ராய் ஜோடி சேர்ந்து நடித்திருப்பதால் எனக்குள் சற்று எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்திய படம். படத்தின் ஆரம்ப காட்சியே அசத்தலாக இருந்தது. ஹ்ரிதிக் ரோஷன் படுக்கையில் தூங்கிகொண்டிருக்க, ஐஸ்வர்யா ராய் அறைக்குள்ளே வந்து அவரை எழுப்பி பல் தேய்த்து விட்டு, குளிக்க வைத்து, உடை மாற்றி, வீல் சேரில் உட்கார வைக்கும்போதே நம்மை அட பரவயில்லையே வித்தியாசமான படம் தான் போல இருக்கே என்று நினைக்க வைக்கிறது. அந்த நினைப்பிற்கு கொஞ்சமும் பங்கம் வைக்காமல் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை சற்றும் விறுவிறுப்பு குறையாமலேயே படம் செல்கிறது. முதலில் இப்படி ஒரு பாத்திரத்தில் நடித்த ஹ்ரிதிக் ரோஷனுக்கு ஒரு பெரிய சல்யுட் அடிக்கலாம். மனிதர் முகத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்களிலும் நடிப்பை வெளிபடுத்துகிறார். முக்கியமாக அவர் கண்கள் சந்தோசம், கோபம், ஆச்சரியம் என பல பரிமாணங்களை காட்டுகிறார்.

கதை கோவாவில் நிகழ்கிறது.  உலகிலேயே மிகச்சிறந்த மேஜிக் கலைஞனாக திகழும் Ethan Mascarenhas (ஹ்ரிதிக் ரோஷன்),  பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ஒரு ஆபத்தான அந்தரத்தில் மிதக்கும் மேஜிக் நிகழ்த்தும் போது ஏற்பட்ட ஒரு விபத்தில் quadriplegic எனப்படும் உடல் முழுக்க உணர்வுகளை இழக்கும் ஒருவித நோய்க்கு ஆளாகிறார். உடலில் தலையை தவிர எந்த ஒரு பாகத்திலும் உணர்ச்சி இல்லாமல் வீல் சேரில் தான் அவர் வாழ்கை நகர்கிறது. இந்த நிலையில் பன்னிரெண்டு வருடங்கள்,  நர்ஸ் சோபியா டிசௌசா (ஐஸ்வர்யா ராய்) உதவியுடன் உற்சாகத்துடன் ரேடியோ ஜாக்கியாக 'ரேடியோ ஜிந்தகி' என்ற ஒரு நிகழ்ச்சியை நடத்தி கொண்டும் பல தன்னம்பிக்கை ஊட்டும் புத்தகங்களை எழுதியும் வெற்றிகரமாக விளங்குகிறார். ஐஸ்வர்யா ராய் ஒரு அழகிய நர்சாக ஒரு பார்பி டால் போல படம் முழுவதும் வலம் வருகிறார். நடிப்பிலும் ஹ்ரிதிக் ரோஷனுக்கு போட்டியாக மிக சிறப்பாக தன் கதாபாத்திரத்தை செய்திருக்கிறார்.

இப்படி பதினான்கு ஆண்டுகள் சுதந்திரமாக தன்னம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்த ஈதன் உடலில் உள்ளுறுப்புகள் பாதித்து இருப்பதாக தன் மருத்துவர் மூலம் அறிந்ததும், தன்னால் மருத்துவமனையில் காலத்தை தள்ள முடியாது என்று தன் வாழ்வை முடித்துக்கொள்ள விரும்புகிறார். அதனால் Euthanasia என்ற கருணை கொலைக்கு தன் தோழி மற்றும் வழக்கறிஞர் தேவயாணி தத்தா மூலம் நீதிமன்றத்தில் விண்ணபிக்கிறார்.  இந்தியாவில் இத்தகைய கருணை கொலைக்கு சட்டத்தில் அனுமதி இல்லை. பலர் இதை முதலில் எதிர்த்தாலும் பின்னர் கருணை கொலை சரியே என்று கூறுகின்றனர். வழக்கு விசாரணையின் போது ஈதன் தாயரே மகன் துன்பபடுவதை காண முடியவில்லை, கருணை கொலைக்கு அனுமதி கொடுங்கள் என்று நீதிபதியிடம் கூறும் இடம் மனதை ஏதோ செய்கிறது. இப்படி ஒரு பக்கம் கதை போய் கொண்டிருக்க இதற்கிடையே ஒமார் சித்திக் என்னும் இளைஞன் தனக்கு மேஜிக் கற்று தருமாறு ஈதன் முன் வந்து கெஞ்சுகிறான். முதலில் மறுக்கும் ஈதன் பின்னர் ஒமாருடைய ஆர்வத்தை பார்த்தும் தனக்கு பின்னர் தன் மேஜிக் நிகழ்சிகள் தொடர வேண்டும் என்பதற்காகவும் கற்று தர முன் வருகிறார். அப்படி மேஜிக் சொல்லி கொடுக்கும் போது பிளாஷ் பேக்கில் மேஜிக் ஷோ, நடன காட்சிகள் என ஹ்ரிதிக் ரோஷன் கலக்குகிறார்.

இவ்வளவு ஹெவி சப்ஜெக்டாக இருந்தும் படத்தில் மனதை பிழியும் சோகம் எதுவும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் இருந்தே விறு விறு என்று படத்தை கொண்டு செல்கிறார் இயக்குனர் மற்றும் திரைகதை எழுத்தாளர் 'சஞ்சய் லீலா பன்சாலி'.  ஆனாலும் சில இடங்களில் சறுக்கல்கள் இருக்கிறது.  சோபியா தன் குடும்பம் மற்றும் கணவனை விட்டுவிட்டு ஒரு நாள் கூட விடுப்பு ஒய்வு என்று இல்லாமல் ஏன் நர்சாக பணி புரிகிறார் என்பதற்கு சரியான விளக்கம் இல்லை. ஈதன் - சோபியா இடையே ஒரு மெல்லிய காதல் இருப்பதை படத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்தே உணர முடிகிறது. ஆனால் அந்த காதலின் காரணம் புரியவில்லை.

முடிவில் ஈதன் வழக்கின் தீர்ப்பு என்ன ? ஈதன் - சோபியா காதல் வெற்றி பெற்றதா என்பது தான் படத்தின் மீதி கதை. மொத்தத்தில் என்னை பொறுத்தவரை இது ஒரு பார்க்க வேண்டிய படம்.

Trailer:

நேரத்தின் வரலாறு

ஒரு கிலோமீட்டருக்கு ஆயிரம் மீட்டர், ஒரு மீட்டருக்கு நூறு சென்டிமீட்டர், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலில் 1.76 லட்சம் கோடி ருபாய் அரசுக்கு இழப்பு...இப்படி நாம் அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்தும் எண்கள் அனைத்துமே தசம எண்களை அடிப்படையாக கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் நாம் தினமும் பார்க்கும் கடிகாரத்தில் நேரம் மட்டும் ஏன் ஒரு மணிநேரத்திற்கு அறுபது நிமிடங்கள் என்றும், ஒரு நிமிடத்திற்கு அறுபது வினாடிகள் என்றும் இருக்கிறது.  ஏன் ஒரு மணிநேரத்திற்கு 100 அல்லது 120 நிமடங்கள் என்றோ இருக்ககூடாது. இதற்கு சரியான பதில் இதுதான் என்று கூற முடியாது. அதனால் நான் படித்து அறிந்த சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களை இங்கு உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முயற்சிக்கிறேன். இதோ ஒரு மணி நேரத்திற்கு அறுபது நிமிடங்கள் இருக்கும் காரணம்...

இதற்கு பதில் தேட நாம் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்னர் 3100 ஆண்டுகள் பின்னோக்கி செல்லவேண்டும். ஆம், பல ஆயிரம் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் பாபிலோனியர்கள் Base 60 எண்களை பயன்படுத்தினர், அதுவே நாம் இன்றளவில் உபயோகபடுத்தும் பல அளவுகளின் முன்னோடி எனலாம். சுமேரிய மற்றும் அக்காடிய நாகரீகங்களில் பயன்படுத்திய எண்ணிக்கை முறையே பாபிலோனிய எண்களுக்கு அடித்தளம் ஆகும். இப்போது நாம் சிறு குழந்தைகளுக்கு கூட்டல் அல்லது கழித்தல் சொல்லு கொடுக்க கை விரல்களை பயன்படுவது போல, பாபிலோனிய காலத்து மனிதர்களும் முதலில் தங்கள் கை விரல்களையே பயன்படுத்தி இருகிறார்கள். சாதாரணமாக கை விரல்களை உபயோகித்து எண்ணினால் பத்து வரை என்ன முடியும், சரி கால் விரல்களையும் சேர்த்து எண்ணினால் இருபது வரை என்ன முடியும். அப்படி இருந்தால் அவர்கள் நாம் இன்றளவில் உபயோகிக்கும் Base 10 அல்லது Base 20 தானே பயன்படுத்தி இருக்கவேண்டும், இந்த அறுபது எங்கிருந்து வந்தது என்ற கேள்வி எழும். அவர்கள் கை விரல்களை உபயோகபடுத்தி எண்ணியது என்னமோ உண்மை தான் ஆனால் ஒரு வித்யாசம், அவர்கள் கை விரல்களை சற்று நுணுக்கமாக பார்த்தான் விளைவே Base 60 எண்களை உபயோகித்ததின் காரணம்.

உங்கள் கை விரல்களை சற்று கூர்ந்து கவனித்து பார்த்தால், கட்டை விரலை தவிர மற்ற அணைத்து விரல்களிலும் மூன்று எலும்புகள் அல்லது ஜாயிண்டுகள் உள்ளன.  நம் இடது கையில் கட்டை விரலை லேசாக மடக்கிவிட்டு பார்த்தால் மற்ற நான்கு விரல்களால் பன்னிரெண்டு வரை என்ன முடியும். இப்போது வலது கைகளில் உள்ள விரல்களால் இடது கையில் உள்ள பன்னிரெண்டு பன்னிரெண்டாக ஐந்து முறை எண்ணினால் மொத்தம் அறுபது எண்கள் வருகிறது. இதுவே பாபிலோனியர்கள் Base 60 எண்களை உபயோகபடுத்திய காரணம். இதன் அடிப்படையிலேயே பாபிலோனியர்கள் ஒரு மணி நேரத்திற்கு அறுபது நிமிடம் என்றும் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் அறுபது வினாடிகள் என்றும் பகுத்திருகின்றனர்.  பாபிலோனியர்கள் ஒரு நாளில் சூரிய வெளிச்சம் இருக்கும் நேரத்தை பன்னிரெண்டு மணி நேர பகல் பொழுதாகவும், சூரிய வெளிச்சம் இல்லாத நேரத்தை பன்னிரெண்டு மணி நேர இரவு பொழுதாகவும் பிரித்திருந்தனர். அதனால் அவர்கள் உபயோகித்த நேர அளவுகள் நாம் இன்று உபயோகிப்பது போல இல்லாமல் வருடத்தில் மாறிக்கொண்டே இருந்தது. அதாவது சூரிய வெளிச்சம் இருக்கும் வரை நேரத்தை நீட்டி பன்னிரெண்டு மணிநேரமாக வைத்திருந்தனர். பாபிலோனியர்களை தொடர்ந்து எகிப்து நாகரீகத்தில் இந்த நிலையின்மையை மாற்றி, பகல் வெளிச்சம் மற்றும் இரவு நேரம் என்று பிரிக்காமல் ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரம் என்றும் அதை ஒரு மணி நேர பாகங்களாக நாம் இன்றளவில் பயன்படுத்தும் முறையை கொண்டு வந்தனர்.அதன் விளைவே நாம் இன்று மணிக்கு அறுபது வினாடிகள் என்றும், ஒரு வட்டத்தில் மொத்தம் 360 டிகிரி இருக்கிறது என்றும் உபயோகிப்பதற்கு காரணம்.

அது சரி, அப்படி என்றால் ஏன் இந்த Base 60 எண்கள் இன்று பயன்பாட்டில் இல்லை என்று நீங்கள் கேட்கலாம். பாபிலோனியாயர்களின் எண்ணிக்கை முறை அவ்வளவு துல்லியமானதாக இருந்ததாக தெரியவில்லை. அவர்கள் எண்களை எழுத இரண்டே குறிகளை உபயோக படுத்தினார்கள். ஓன்று என்ற எண்ணை குறிக்க I போன்ற குறியையும், பத்து என்ற எண்ணை குறிக்க < போன்ற குறியை மட்டுமே உபயோகபடுத்தி எண்களை எழுதினார்கள். உதரணத்திற்கு இருபத்திநான்கு என்ற எண்ணை குறிக்க <<IIII இப்படி எழுதினர். இதில் ஒரு சிக்கல் என்னவென்றால் பாபிலோனியர்கள்  ஜீரோ எனப்படும் பூஜ்ஜியம் என்ற எண்ணுக்கு குறிகள் எதுவும் வைத்துகொள்ளவில்லை. அதனால் அவர்கள் பூஜ்ஜியம் என்பதை அறியாமல் இருந்தார்கள் என்று கூறவில்லை. அதற்கான குறியீடு மட்டுமே இல்லாமல் இருந்தது, அதற்கு பதில் ஒரு வெற்று இடத்தை போட்டு அதன் அருகில் ஒரு பிராக்கெட் போன்ற குறியை போட்டனர். அவர்கள் பூஜ்யத்திற்கு குறியில்லாமல் விட்டதற்கு அந்த காலத்தில் நடந்த தத்துவ ரீதியான விவாதமும் ஒரு காரணம். பூஜ்ஜியம் என்றால் ஒன்றும் இல்லாதது, அப்படி ஒன்றும் இல்லாதது எப்படி எதாவது ஒன்றாகும், அதற்கு எப்படி குறிப்பிட முடியும் போன்ற விவாதங்களால் பூஜ்ஜியத்தை அவர்கள் பயன்படுத்தவில்லை.

பூஜ்ஜியத்தை இந்த உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது இந்தியாவை சேர்ந்த பிங்களா மற்றும் அவருடன் இருந்த பண்டிதர்களும் தான், சூன்யா என்ற சம்ஸ்கிருத வார்த்தைதான் நாம் இன்று உபயோகபடுத்தும் ஜீரோ ஆகும். அதன் பின்னர் வந்த பிரம்மாகுப்தா பூஜ்ஜியத்தின் உபயோகம் மற்றும் நெறிமுறைகளை பற்றி ப்ரஹமசுப்த சித்தாந்தம் என்ற நூலில் எழுதி இருக்கிறார். அதன் பின்னர் ஆர்யபட்டர் பூஜ்ஜியத்தை உபயோகத்தினை மேலும் விரிவு படுத்தி, இன்று நாம் உபயோகபடுத்தும் Place value notation, அதாவது இன்று நாம் எண்களில் ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் ஓன்று, பத்து, நூறு, ஆயிரம் என்று உபயோகபடுத்தும் முறைக்கு முன்னோடியாக விளங்கினார். மனித வரலாற்றில் கணிதம் எப்படி தோன்றி இன்று நம் மனித இனம் கண்டுள்ள முன்னேற்றத்திற்கும் வழிக்காட்டியாக இருந்திருப்பதை சற்று பின்னோக்கி பார்த்தால் பிரமிப்பாக உள்ளது.

நான் மேலே கூறிய தகவல்களில் ஏதும் பிழை இருந்தாலோ அல்லது மாற்று கருத்து இருந்தாலோ உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவியுங்கள்.

கனவு - மைக்ரோ சிறுகதை

நவம்பர் 22, 2155.

 

லண்டனில் உள்ள இந்திய தூதரகத்தில் இருந்து புன்னகையோடு வெளியே வந்தான் ரிஷி.  அந்த கட்டடத்தின் பின்னே இருந்த ரன்வே அருகில் பார்க் செய்ந்திருந்த பறக்கும் காரில் ஏறி என்ஜினை ஸ்டார்ட் செய்து, முன்னே இருந்த கம்ப்யூட்டர் திரையில் ஒரு பொத்தானை அழுத்தியதும் சில வினாடிகளில் வான்வெளி போக்குவரத்தில் கலந்து கொள்வதற்கான அனுமதி மற்றும் அதிகபட்ச பறக்கும் உயரம், வேகம் போன்றவை திரையில் மின்னின. அடுத்த சில நொடிகளில் திரையில் பச்சை விளக்கு ஒளிர்ந்ததும், காரை ரன்வேயில் நானூறு மைல் வேகத்தில் செலுத்தி ஜிவ்வென்று வானில் கிளப்பினான். சரியாக இரண்டு நிமிடத்தில் இரண்டாயிரம் அடி உயரத்தில், 900 மைல் வேகத்தில் சென்று வான்வெளி போக்குவரத்தில் நுழைந்தான். GPS -ல் வீட்டு விலாசத்தை தேர்ந்தெடுத்து, காரை ஆட்டோ பைலட் -ல் போட்டு விட்டு சற்று சாய்ந்து சோம்பல் முறித்தான். முதலில் அம்மாவிடம் தான் இந்த செய்தியை சொல்லவேண்டும் என்று இடுப்பில் மாட்டி இருந்த கை அடக்க சாட்டிலைட் வீடியோ போனில் வீட்டிற்கு போன் செய்தான் . சில ரிங்குகள் சென்றதும், போன் திரையில் ஹலோ என்றபடி அம்மா தெரிந்தார்.  அம்மா, ஒரு குட் நியூஸ்...எனக்கு இந்தியாவிலே வேலை செய்யறதுக்கு விசா கிடைச்சிருச்சு, இன்னும் ரெண்டு வாரத்துலே கிளம்பனும். எப்படியோ ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லாம விசா கிடைச்சிருச்சு. அங்கே போய் ஒரு வருஷத்திலே என் படிப்புக்கு அப்பா வாங்கின கடன், வீட்டு லோன் எல்லாத்தையும் அடைச்சுடலாம். உங்களுக்கும் அங்கே போனதும் டூரிஸ்ட் விசா அனுப்பறேன். வருஷத்துலே ஒரு நாலைஞ்சு மாசம் என்கூட வந்து நீங்க இருக்கலாம் என மகிழ்ச்சி பொங்க கூறினான். ரொம்ப சந்தோசம்டா ரிஷி, எங்கே விசா கிடைக்குமோ கிடைக்காதோன்னு பயத்துலே இருந்தேன். இப்போ தான் மனசுக்கு திருப்தியா இருக்கு, உங்க தாத்தாவும் பாட்டியும் இப்போ இருந்தா ரொம்ப சந்தோஷபட்டிருப்பாங்க என இரண்டு தலைமுறைக்கு முன்னர் லண்டன் வந்து செட்டில் ஆனா தன் குடும்பத்தை நினைத்து பார்த்து கண்ணில் துளிர்த்த லேசான கண்ணீரை துடைத்தார்.

கூட்டாஞ்சோறு - தைப்பொங்கல் திருவிழா - கனெக்டிகட் தமிழ் சங்கம்

சில விஷயங்களை பற்றி கண்டிப்பாக எழுத வேண்டும் என்று கை பரபரக்கும் போது, ஹா...அதுலே என்னத்த பெருசா எழுத முடியும், ஒரு நாலஞ்சு வரிக்கு மேலே எழுத முடியாதே என்று நான் தயங்கும் சில சின்ன சின்ன விஷயங்களை பற்றி எழுதவே இந்த கூட்டாஞ்சோறு என்கிற பகுதி...இனி கூட்டாஞ்சோறு உங்களுக்காக...

தைப்பொங்கல் திருவிழா - கனெக்டிகட் தமிழ் சங்கம்
-----------------------------------------------------------------
கனெக்டிகட் தமிழ் சங்கத்தில் சென்ற வாரம் சனிக்கிழமை மாலையில் தைப்பொங்கல் திருவிழா கொண்டாடினார்கள். முதலில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து மற்றும் அமெரிக்க தேசிய கீதம் என குழந்தைகள் மேடையில் பாடியது மிகவும் நன்றாக இருந்தது. அதை தொடர்ந்து ரவி பாலசுப்ரமணியத்தின் கடதரங்கம் என்ற புதுமையான இசை நிகழ்ச்சி நடந்தது. எட்டு கடங்கள் வைத்து ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு ஸ்வரத்தில் இருக்குமாறு வைத்திருந்தார். உடன் தபலாவும் வயலினும் வாசித்தனர். சுமார் ஒரு மணி நேரம் நடந்த இந்த இசை நிகழ்ச்சி மிகவும் அருமையாக இருந்தது. அதை தொடர்ந்து ஒரு சிறிய இடைவேளைக்கு பின்னர், சவாலை சமாளி என்ற புதுமையான பாட்டுக்கு பாட்டு நிகழ்ச்சி நடந்தது. பாட்டுக்கு பாட்டு என்றதும், சன் டிவியில் அப்துல் ஹமீது அவர்கள் நிகழ்ச்சி போல, இலக்கம் ஐந்தின் கீழ் ஏழு, பெருமாள் கோயில் தெரு, சென்னை ஆறுலட்சத்து பதினைந்தில் இருந்து வந்திருக்கும் இவர் தன் விருப்ப பாடலை பாடுவார் என்றும் அதை தொடர்ந்து, அ குறில் அல்ல ஆ நெடில் என்று எழுத்தை சொல்லி பாட சொல்வார்கள் போல என்று நினைத்தேன்.

அந்த நிகழ்ச்சி பற்றி என்ன என்று எனக்கு முதலில் சரிவர தெரியாவிட்டாலும், எதோ பாட்டு சம்மந்தப்பட்ட நிகழ்ச்சி கண்டிப்பாக கலந்துகொண்டே ஆக வேண்டும் என்று எனக்குள்ளே இருக்கும் பாடகன்! கட்டளை போட்டுவிட்டான். வீட்டிலும் அனைவரும் கண்டிப்பா கலந்துக்கணும் என்று வற்புறுத்தியதால்! நான் சரி என்றேன். சரி எதோ பாட்டுக்கு பாட்டு நிகழ்ச்சி என்பதால் ப -வில் தொடங்கும் பாடல், அ -வில் தொடங்கும் பாடல் என்று கண்ணில் படுபவர்களை எல்லாம் கேட்க சொல்லி, பாட்டு பாடி ப்ராக்டிஸ் செய்திருந்தேன். கடதரங்கம் நிகழ்ச்சி முடிந்தவுடன் சிறிய இடைவேளைக்கு பின்னர் சவாலை சமாளி நிகழ்ச்சி தொடங்கும் என்றும், பங்கேற்பதற்கு பெயர் கொடுத்தவர்கள் மேடைக்கு பின்னே உடனே வருமாறு அறிவித்தனர். நான் பெயர் ஏற்கனவே கொடுக்காவிட்டாலும் சரி சென்று பார்க்கலாம், கலந்து கொள்ள முடிந்தால் கலந்துகொள்ளலாம் என்று நினைத்துகொண்டு மேடையின் பின்புறம் சென்று பார்த்தேன். அங்கே போனவுடன்தான் தெரிந்தது, அது வினாடி வினா போன்ற நிகழ்ச்சி, அவர்கள் கேட்கும் கேள்விக்கு பதில் தெரிந்தால் பாடி காட்டலாம். இப்படி வினாடி வினா என்று தெரிந்ததும் லேசாக உதறல் எடுத்தாலும், சரி ஆனது ஆகட்டும் கலந்துக்கலாம் என்று ஒரு முடிவெடுத்து ஒரு வழியாக மேடை ஏறினேன்.  போட்டி இதுதான்... நான்கு அணிகள், ஒவ்வொரு அணியிலும் நான்கு பேர். நான்கு சுற்றுக்கள். ஆ என்று தொடங்கும் பாட்டில் அந்த ஆ -வை மட்டும் ஒலிக்க செய்வார்கள். அதை வைத்து அந்த பாடல் என்ன என்று கண்டு பிடித்து, சில வரிகளை சரியாக பாடி காட்ட வேண்டும். ஒவ்வொரு அணிக்கும் அவர்களுக்கு வரும் வாய்ப்பில் பாடலை கண்டுபிடித்தால் பத்து மதிப்பெண், அப்படி அவர்களுக்கு பாட்டு என்ன என்று தெரியாவிட்டால் அந்த கேள்வி அடுத்த அணிக்கு செல்லும், அப்படி அடுத்த அணி அந்த பாட்டை கண்டுபிடித்தால் அவர்களுக்கு ஐந்து மதிப்பெண். ஆனால் அடுத்த அணிக்கும் பாட்டு  தெரியாவிட்டால், கேள்வி அதற்கு அடுத்த அணிக்கு செல்லும். இப்படி எந்த அணிக்குமே தெரியாவிட்டால் கேள்வி பார்வையாளர்களிடம் கேட்கப்படும்.

முதல் அணிக்கு இசைஞானி இளையராஜா அவர்கள் இசைஅமைத்த அன்னக்கிளி உன்னை தேடுதே பாடலில் முதலில் வரும் ஆ -வை மட்டும் ஒலிக்க வைத்தனர். கொஞ்சம் சிரமம் தான் என்று நினைத்த அந்த பாடலை மிக எளிதாக முதல் அணியினர் கண்டுபிடித்தனர். அவர்கள் அணியில் இருந்து ஒரு பெண்மணி மிக அருமையாக சில வரிகள் பாடினார். அந்த வரிசையில் என்னுடைய அணிக்கு இதயக்கோவில் படத்தில் இருந்து இதயம் ஒரு கோவில் பாடலில் ஆ ஒலிக்க செய்தனர். இதெல்லாம் எனக்கு அல்வா சாப்பிடறா மாதிரி என்று மைக்கை பிடித்து மோகனின் இதயம் ஒரு கோவில் என்ற பாடலை பாடினேன். (அல்லது சுமாராக கத்தினேன்). பிறகு ஓ என்று தொடங்கும் பாடல் ஒலிக்க செய்து கேள்வி கேட்டனர். பின்னர் பாடலின் நடுவில் இருந்து இசையை ஒலிக்க செய்து என்ன பாடல் என்றும். மற்றொரு சுற்றில் குத்து பாடலில் சில வரிகளை படித்து (கவனிக்கவும் பாடி அல்ல படித்து) காட்டி என்ன பாடல் என்று கேட்டனர். இந்த சுற்றில் தான் ஒரு அணியை தவிர மற்ற அணிகள் கோட்டை விட்டன. அந்த குத்து பாட்டு சுற்றில் முதன்மையாக இருந்த அணியே போட்டியிலும் முதல் பரிசு பெற்றது. இப்படி நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் அங்கேயே இரவு உணவை முடித்து விட்டு கிளம்பினோம்.

பனிப்புயல்
-----------------
கனெக்டிகட் பகுதியில் இருக்கும்  பனியை பார்க்கும் போது வெள்ளி பனி மலையின் மீது உலாகுவோம் என்ற பாடல் தான் நினைவுக்கு வருகிறது. அப்படி ஊரை சுற்றி பனி குவிந்து கிடக்கிறது. நேற்று மீண்டும் ஒரு பனி புயல் அடித்து வீட்டை சுற்றி ஏற்கனவே குவிந்திருக்கும் ஐந்தடி பனி குவியலுடன் மேலும் இரண்டடி பனி சேர்ந்தது. இந்த வின்டரில் மட்டும் இதுவரை மொத்தம் எழுபத்தி ஐந்து இஞ்சு (சுமார் ஏழு அடி)  மேலே பனி பொழிந்திருகிறது என்று கூறுகின்றனர்.  இந்த மாதம் மட்டும் சுமார் அறுபது இன்சுகள் பொழிந்திருக்கிறது. இருவழி சாலைகள் எல்லாம் குறுகி ஒற்றையடி பாதை ரேஞ்சுக்கு வந்துவிட்டன. பனியை எங்கே போடுவது என்று தெரியாமல் நிறைய இடங்களில் பனியை ஒரு கருவியை வைத்து சூடாக்கி கரைய வைக்கிறார்கள். இன்னும் ஏப்ரல் மாதம் வரை பனி பொழியும் வாய்ப்பு இருப்பதை நினைத்தாலே சற்று நடுங்குகிறது.

குடியரசு தின நாள்
-----------------------
குடியரசு தினத்தன்று தமிழ்நாட்டில் வாழும் தமிழனை போல சுதந்திர நிகழ்சிகளை டிவி சேனல்களில் பார்த்து ரசித்து நேரத்தை ஓட்டினேன். என்ன ஒரே வித்தியாசம், இங்கு விடுமுறை இல்லாததால், மாலை வீட்டிற்கு வந்தபின் ஏற்கனவே ரிகார்ட் செய்து வைத்த நிகழ்சிகளை வீட்டில் அனைவரும் பார்த்துகொண்டிருந்தோம். ஆடுகளம் படத்தை பற்றி தனுஷ், வெற்றிமாறன் மற்றும் கதாநாயகி Taapsee (இந்த பேரை தமிழில் எழுத முயன்று பின்னர் விட்டுவிட்டேன்) பங்கேற்ற பேட்டி நன்றாக இருந்தது. தனுஷ் மிகவும் சிரமப்பட்டு நடித்திருக்கிறார். பொதுவாகவே தனுஷின் டான்ஸ் எனக்கு பிடிக்கும், இதில் ஒத்தை சொல்லாலே பாடலில் லுங்கியுடன் ஆடும் டான்ஸ் சூப்பரா இருந்தது.  இந்த நிகழ்ச்சியில் பார்த்த சில காட்சிகளே படத்தை பார்க்கவேண்டும் என்கிற ஆவலை தூண்டுகிறது.